Profilo di หัสยาAomAmp's spaceFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
AomAmp's space*.:｡✿*ﾟ’ﾟ･✿.｡.*.:｡✿*ﾟĹ́'Amitié c´est important¨ﾟ✎･ ✿.｡.:* *.:｡✿*ﾟ¨ﾟ✎･ 27 ottobre ฮ่าๆๆๆBonjour! Mes amies++ หวาดดีเพื่อนๆทุกคนเฮ้ออออออ ไม่ได้อัฟมาซะน้านนนนนนนานนนนนเลยอ่ะ เหอๆๆๆช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลย ตั้งแต่ช่วงสอบมานี่แทบจาไม่ได้หยุดเลยอ่า แถมคะแนนสอบเทอมนี้มันช่าง...........เจงๆลดลงไปตั้งเยอะจาก 3.76 เหลือแค่ 3.41 เห้อออออ แถมตอนช่วงปิดเทอมก็ปิดนิดเดียวไม่ถึงเดือนพอเค้าสอบเสดแทนที่จะได้พักดันต้องมานั่งปันงานส่งย้อนหลัง อิอิ อันนี้ไม่โทดคัยโทดตัวเองง่ะ อยากขี้เกียจเองแฮ่ๆพอทำเสดคืนนั้นที่หอปุปกอร์ฟเพื่อนเลิฟแห่งแก็งค์ [Y.D.Team]ของเราก็มาชวนเพื่อนๆในแก็งค์ไปเที่ยวทะเลกันแต่ขอบอกว่าตอนนั้นนะมันเที่ยงคืนแล้วนะย่ะ เพิ่งทามงานเสดเหนื่อยก็เหนื่อย กำลังล้มตัวนอนเพื่อนๆ ก็มาบอกให้เตรียมตัวปายเที่ยวทะเลกัน ไอ้เราได้ยินคำว่าทะเลมีรึจะไม่ไปต่อให้เหนื่อยขนาดไหน ออมแอมก็ลุกขึ้นมาได้ไปกันแบบกะทันหันมากๆๆๆๆกว่าจะเตรียมเสบี่ยงเสด ก็เกือบ ตี 1 แถมฝนก็ตก สงสารเพื่อนที่นั่งข้างหลังมาก ฝากบอกกอร์ฟวันหลังเอารถสิบล้อมาเลยดีฟ่า55++กว่าจะถึงก็ปาไปตี3กว่า อ่อลืมบอกไปพัทยาอ่ะ ฝนมันตกเลยต้องค่อยๆขับ แถมกว่าจะหาที่พักได้ก็นะตี 5 เพลียไปตามๆกานแต่ทริปนี้ทุกคนก็สนุกกันมาก มีฟามสุขมาก ขอบคุนเพื่อนทุกคนที่ปายด้วยกัน นะ กอร์ฟ บาส เอก มิว เบ้(เพื่อนบาส) อ้อ ซาย เจ๊ซาย นู๋ฝ้ายถ้ามีโอกาสก็ไปกันใหม่นะจ๊ะ ไปเที่ยวเสดก็กลับบ้านแต่แทนที่จะได้พัก โอ้อออจอร์ชมันยอดมากกกเฮียอุ้ยแห่งโรตาแรคก็มาตามให้ไปประชุมโดยพร้อมเพรียงกันเรื่องการออกค่ายเยาวชนผู้นำ Ryla share มีมหาลัยเข้าร่วมหลายมหาลัยเหมือนกันล่ะเรากะเพื่อนอีกคนนึงอยู่ฝ่ายสันทนาการอ่ะทำร่วมกะพี่ๆเพื่อนๆมออื่นด้วยหนุกมากเลยล่ะ แต่ล่ะมอก็เอาเพลงไปปล่อยกันเต็มที่เลยอ่าแต่ว่าวันแรกๆที่อยู่ค่ายค่อนข้างจะเส้าหน่อยๆ เพราะเหมือนยังรับไม่ได้กับอะไรหลายๆอย่างในค่าย ไหนจาปัญหาของน้องๆที่เราไปคุมอีกแต่พอวันที่ 2-3 ก็เริ่มดีขึ้นเร่มสนิทกะน้องมากขึ้น โดยเฉพาะน้องที่ได้เปนบั้ดดี้กะเรา อยากบอกน้องว่ารุสึกประทับใจน้องมากๆเลยน้อง take เราดีมาก คอยเอาขนมมาให้เอาน้ามมาให้ แม้ว่าตลอด 4 วันเราจะไม่รุเลยว่าเปนคัย เพื่อนๆยังอิจฉากันใหญ่เลยว่าเรามีน้องเทคที่น่ารักมากๆ พอถึงวันที่ 4 ที่ต้องจากกัน ตอนแรกไม่คิดว่าจะเส้าหรอกนะแต่พอเอาเค้าจิง ร้องไห้กันใหญ่เลยทั้งพี่ทั้งน้องน้องคนไหนที่ว่าแสบๆ กวนๆนี่นะ ร้องกันหมดเลย ไม่น่าเชื่อจิงๆ เฮ้ออ เป็นอีกค่ายนึงที่รุสึกประทับใจมากๆ ได้ทั้งเพื่อนใหม่แล้วก็น้องๆที่น่ารักอีกหลายคน หวังว่าเราคงมีโอกาสได้ร่วมค่ายกันอีกนะค่ะทุกๆคนเอ้ออออออ !!! นี่ก็จะเปิดเทอมอีกแล้ว เทอมนี้คงจะต้องตั้งใจซะหน่อยไม่งั้นคงแย่แน่ๆ เหนวิชาเรียนแล้วหนาวเลยอ่าถ้ามีเวลาจะมาอัฟใหม่นะจ๊ะทุกคน คัยอ่านแล้วก็เม้นให้ด้วยน้าบายๆๆๆๆ จ้าป.ล.คิดถึงเพื่อนเก่ามากๆๆๆๆ คิดถึง เอินเอิน เป็ดน้อย ลูกตาล สไปรท์ มุ้งมิ้ง จุ๊บแจง โจเจ นู๋ซาย และเพื่อนๆคนอื่นๆด้วยมาก miss u ja21 settembre เหงาหัวใจไม่ฟังเหตุผล
ก็ไม่รู้ฉันบ้าอะไร ถึงยังเป็นแบบนี้
อยากพบเธอแม้รู้ดีว่าเธอรำคาญ ยังไงก็ดูไม่ควรจะกลับไปรบกวนใจเธอ รู้ทั้งรู้อยู่แต่มันก็ทำไป อาจเพราะหัวใจ ลืมภาพเธอไปกี่หน ท้ายสุดก็วกวนคิดถึงเธอ ออกมาเจอกันได้ไหม ฉันรู้วันนี้ว่าในใจเธอ ไม่มีฉันเลย ฉันรู้ว่าสองเราเป็นอย่างเคยไม่ได้ แต่ไม่รู้ฉันบ้าอะไร ถึงยังเป็นแบบนี้ อยากพบเธอแม้รู้ดี ว่าเธอรำคาญ ต่อให้เธอเธอประจาน ว่าฉันเป็นคนหน้าด้าน ก็ไม่เป็นไร แค่ได้พบเธอ เราเคยตกลงด้วยกัน จะไม่มาหาเป็นอันขาด และฉันก็ไม่อยาก ผิดคำที่พูดไป แต่เพราะ หัวใจ มันไม่ยอมฟังเหตุผล ท้ายสุด ก็เหมือนคน ที่เห็นแก่ตัว ฟังแต่เพียงใจตัวเอง ฉันรู้วันนี้ว่าในใจเธอ ไม่มีฉันเลย ฉันรู้ว่าสองเราเป็นอย่างเคยไม่ได้ แต่ไม่รู้ฉันบ้าอะไร ถึงยังเป็นแบบนี้ อยากพบเธอแม้รู้ดี ว่าเธอรำคาญ ต่อให้เธอเธอประจาน ว่าฉันเป็นคนหน้าด้าน ก็ไม่เป็นไร แค่ได้พบเธอ ก็ไม่รู้ฉันบ้าอะไร ถึงยังเป็นแบบนี้ อยากพบเธอแม้รู้ดีว่าเธอรำคาญ ยังไงก็ดูไม่ควรจะกลับไปรบกวนใจเธอ รู้ทั้งรู้อยู่แต่มันก็ทำไป อาจเพราะหัวใจ ลืมภาพเธอไปกี่หน ท้ายสุดก็วกวนคิดถึงเธอ ออกมาเจอกันได้ไหม ต่อให้เธอประจาน ด่าฉันไอ้คนหน้าด้าน ก็ไม่เป็นไร แค่ได้พบเธอ >> บอกไม่ถูกไม่รุว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองรุแต่ว่าความรุสึกเดิมๆกลับมาอีกแล้ว <<
03 agosto อะไร!!!เท่ากับ 100% ....หวาดดดี ทุกๆคน ไม่ได้อัฟมานาน นี่ก็เพิ่งจะสอบกลางภาคเสด อยากบอกว่าแทบจะไม่รุเรื่องเลยตั้งแต่เปิดเทอมมาเรียนอะไรไม่เข้าสมองเลยสักอย่างจะตกกี่วิชาก็ไม่รุไหนจะมัวแต่ยุ่งๆอยู่กะงานโรฯ แถมยังมีปัญหาต่างๆมากมายทั้งปัญหาในห้องของเรา IS 2 - 4 แล้วยังมีกับเพื่อนนต่างห้องอีก หลายๆสิ่งหลายๆอย่างพัวพันกันไปหมด เรื่องบางเรื่องที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นก็เกิดขึ้น บางสิ่งบางอย่างที่พวกเราทุกคนอยู่ด้วยกันมา และไม่เคยเห็นมันเกิดขึ้นก็ได้เห็น เพื่อนบางคนอยู่ห้องเดียวกันรุจักกันมาไม่เคยเหนมันร้องไห้ ก็ได้เห็น ทุกๆอย่างล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งไม่คาดฝัน และไม่อยากให้เกิดขึ้น เหตุการณ์ที่ผ่านมาจึงทำให้ความสัมพันของความเป็นเพื่อนนั้นอยากที่จะสมานให้เหมือนเดิม แม้ว่าจะพยายามแล้วก็ตาม เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพียงปัญหาๆนั้นเพียงอย่างเดียว แต่เกิดขึ้นจากการสะสมมาเรื่อยๆ เก็บมานานเมื่อถึงจุดๆนึง ทุกอย่างจึงเกิดขึ้น ความจริงไม่อยากจะยกเรื่องนี้มาพูดอีก แต่เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จึงทำให้อดคิดไม่ได้ว่ามันรู้สึกไม่เหมือนเก่า เวลามาเรียน การพบเจอเพื่อนๆเริ่มไม่สนุกเหมือนเก่าเพื่อนหลายๆคนนะที่สนิทๆกันและคิดเหมือนกันว่า เมื่อก่อนห้องเราตอนปี 1 ที่ยัง เป็น IS - SD4 T1 T2 T3 ไม่ได้ยุบห้องมารวมกัน เราสนุกกันกว่านี้ไม่เคยมีปัญหากันเลย บรรยากาศในห้องเป็นสิ่งที่หน้าจดจำมาก เราเรียนกันอย่างสนุกถึงแม้ว่าคาบนั้นวิชาที่เราเรียนจะยากโคดๆ แต่ดูตอนนี้สิ ตั้งแต่มีสิ่งใหม่ๆเข้ามา ยุบห้องเหลือเป็น 2 ห้อง ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป แต่ไม่ใช่ว่าอัคติอะไรนะ เพราะเราทุกๆคนก็คือเพื่อนคือITเหมือนๆกัน เพียงแต่เราอาจจะรับไม่ได้กับสภาพห้องเรียนในตอนนี้มั้ง เราอยากให้ห้องของเราเป็นเหมือนเดิม เวลาไปกินข้าว ก็ไปกินกันเกือบทั้งห้อง หรือไม่ก็พวกเราผู้หญิงก็ไปกินด้วยกันทั้งห้องเลย เวลานั่งพวกเราผู้หญิงก็นั่งหน้าพวกผู้ชายก็นั่งแซวนั่งคุมกันอยู่ข้างหลัง เป็นบรรยากาศที่สนุกสนาน นึกแล้วก็คิดถึงแต่ก็ช่างมันเหอะ มันเปลี่ยนแปลงไรไม่ได้แล้ว สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คือ ทำใจยอมรับกับสิ่งต่างๆที่เปลี่ยนไปมองให้เปนสิ่งที่ดีมันก็คงจะดีเองล่ะ วันนี้ได้มีโอกาสไปอ่านกระทู้ของเวปมหาวิทยาลัยที่นึงมาอ่านแล้วทำให้คิดได้ เลยเอามาให้เพื่อนๆอ่านกันดู ไงใครอ่านแล้วก็เม้นให้ด้วยเน้อ ปล. รักเพื่อนทุกคนมากๆนะ ถ้า….
25 giugno ไม่มีไรแค่เพลงมันโดนนนนลืม
อยากจะลืม เรื่องราววุ่นวายชีวิต เรื่องราวที่ยังวนเวียนทำให้คิด ถึงวันนั้นยังไม่จางไป คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกมันพันกัน มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน อยากจะลืม ใครสักคนที่ทำให้เราเหงา ใครสักคนที่ยังคงทำให้เราเศร้า แม้วันนี้ยังคงเสียใจ คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกมันพันกัน มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน |
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
Chaiwoot Sawasdinarkha scritto:
เรื่องมันเศร้า ขอบคุณที่รู้จักกัน ทำให้ได้อ่าน Space อิๆ
10 Giu.
|
|||||||
Invia un messaggio privato
Sottoscrivi RSS
Dillo a un amico
Aggiungi a My MSN
Aggiungi alla tua rete di amici
Iscriviti al servizio Alerts
|
|
